DE DALE VAN DICHTBIJ
Rode Vallei, Rozenvallei en Liefdesvallei — Een Nadere Blik
Naast de volgorde van de bezienswaardigheden is dit wat Rode Vallei, Rozenvallei en Liefdesvallei bijzonder maakt: de in de rotsen uitgehouwen kerken, de kleuren en de schoorstenen die het waard zijn om even de tijd voor te nemen.
Bekijk quadtours in Cappadocië op GetYourGuide ↗De verborgen rotskerken van Red Valley
Red Valley, lokaal bekend als Kızıl Vadi, dankt zijn naam aan de ijzeroxidevlekken in het tufsteen die bij weinig licht echt roestrood kleuren. Naast de kleur herbergt het dal verschillende in rotsen uitgehouwen Byzantijnse kerken, verscholen in de kliffen, waaronder kapellen met gebeeldhouwde zuilen en fresco-fragmenten die eeuwen van blootstelling hebben doorstaan — plekken die vaker worden bezocht door wandelaars op de dalwandelpaden dan van dichtbij vanaf een quad, aangezien veel ervan liggen op korte klimmetjes vanaf de hoofdroute. Het dal is ook een van de meest gebruikte wandelroutes in de regio, die te voet verbinding maakt met Rose Valley en Çavuşin voor bezoekers die op een dag zonder tour willen terugkeren.
De kleuren van Rose Valley en de uitkijkpunten
Rose Valley, ofwel Gülüdere, loopt grotendeels parallel aan Red Valley en is genoemd naar dezelfde ijzerrijke tufsteen, maar dan in een lichtere, roze tint in plaats van diep rood — volgens de meeste verhalen het meest intens rond zonsondergang, mede daarom is het een vaste waarde op zonsondergangroutes in plaats van dagtochten. De richels openen zich naar enkele van de wijdste uitzichten in de directe omgeving van Göreme, met uitzicht terug over de valleibodem richting het rotskasteel van Uçhisar in de verte. Wandelpaden door Rose Valley zijn ook los van elke tour populair en slingeren tussen de feeënschoorstenen langs diverse in de rotsen uitgehouwen kapelletjes.
Love Valley’s opmerkelijk hoge sprookjesachtige schoorstenen
Love Valley, oftewel Bağlıdere, onderscheidt zich door zijn feeënschoorstenen — hoger en slanker dan die elders in de regio, sommige torenen ver boven het omringende land uit met een kenmerkende, soms tweepuntige vorm die het dal tot een van de meest gefotografeerde plekken van Cappadocië heeft gemaakt. De dalbodem is van oudsher gebruikt voor wijngaarden en boomgaarden, profiterend van de beschutting die de steile wanden bieden, en het blijft een werkend agrarisch landschap net zo goed als een schilderachtig een, zelfs waar toeristische routes erdoorheen lopen.
Rode, Rozen- en Liefdesvallei in één oogopslag
| Vallei | Bekend om | Beste licht |
|---|---|---|
| Rode Vallei | In de rotsen uitgehouwen kerken, wandelpaden | Zonsopgang of late namiddag |
| Rozendal | Roze getinte tufsteen, weidse uitzichten over de bergkam | Zonsondergang |
| Vallei van de Liefde | Hoge, slanke feeënschoorstenen | Laat in de middag tot zonsondergang |
Wie heeft deze valleien uitgehouwen, en waarom?
De kerken verspreid over de Rode en Rozenvallei dateren grotendeels uit de Byzantijnse tijd, toen het zachte, gemakkelijk te bewerken gesteente van Cappadocië en de relatieve afzondering ervan een belangrijk centrum vormden voor vroegchristelijke kloostergemeenschappen, doorgaans gesitueerd tussen ongeveer de 9e en 13e eeuw. Velen zijn kleine kapellen met één ruimte in plaats van imposante bouwwerken, gebouwd voor lokale gemeenschappen en kloostergroepen en niet voor grootschalige bedevaarten — mede daardoor zijn er zoveel vrijwel ongemerkt bewaard gebleven, gemakkelijk te missen tenzij je al weet waar je moet zoeken naar een uitgehouwen deuropening in de rotswand.
Wandelen door de valleien versus erdoorheen rijden
Alle drie de valleien zijn zowel te voet als per quad te verkennen, en de wandelroutes door de Rode, Rozen- en Liefdesvallei zijn op zichzelf al populair; te voet ben je er een paar uur zoet mee, terwijl een quadsafari dezelfde route in enkele minuten verbindt. Wandelen brengt je dichter bij de in de rotsen uitgehouwen kerken en laat je op uitkijkpunten je eigen tempo bepalen; met de quad leg je in dezelfde middag veel meer afstand af en haal je betrouwbaarder de zonsondergang aan het verste einde van de lus. Geen van beide vervangt de ander — sommige bezoekers maken eerst een begeleide quadtocht voor het uitzicht en het overzicht, en keren daarna te voet terug naar specifieke plekken die hun aandacht trokken.